اگر شبی به وانفسا بودن روز بعد فکر کنی، همان وانفسایی که همیشه برای مبالغه میگفتی :«نبودی که ببینی چه وانفسایی بود!»؛ تازه متوجه میشوی چقدر در مورد «وانفسا» گزافه گفتهای. چقدر حرمت واژه را نگه نداشتهای. کیسه خوابم را کف چادر پهن میکردم و لباسهایم را انتهایش میگذاشتم تا بارانشان خشک شود، به این فکر م...

چرا باورمان نمیشود که پشت این السیدیها پر از سوء تفاهم است؟ آن از دعواهای وبلاگی که هنوز هم ادامه دارند. آن از فیسبوک که لایک و دیسلایکش داستان بود. این از اینستاگرام و تلگرام که پر از بدترین توهینها به همهکس و همهجاست و منشا دعواهای بزرگ میلیونی و اردوکشیهای کامنتی(!) و حکایتهایی دیگر. هرچه ما پیشر...

وقتی در راهپیماییها پرچم آمریکا و اسرائیل را میسوزانند، احساستان و بعد فکرتان (منظورم منطقتان است) در این رابطه چه میگوید؟

طرف یه کاریکاتوریسته و نمایشگاه برپا کرده که"سگ فحش نیست". اولا که سگ اتفاقا بدفحشیم هست. سگ فحش نیست چیه این وسط؟ به یکی سگ صفتی رو نسبت بدی خودش هزارتا فحش که هست هیچی ربطیم به حقوق حیوانات نداره. نه آدما دست از سر آزار این حیوونا برمیدارن نه اونا میان از ما تشکر میکنن که از سگ به عنوان فحش استفاد...

کمتر میشود که با آب گرم دوش بگیرم و آب سرد را ترجیح میدهم. غیر از آن هر وقت شیر آب آشپزخانه را باز میکنم و قبلش حاج خانم(مادرم) از آن استفاده کرده باشد، یک آن از شدت سوختن میخورم به سقف و برمیگردم. حالا همین مسئله حکایت امروز صبحم را اندوه بار و در آن واحد مضحک کرده بود. از این قرار بود که امروز صبح...

همان طور که نمیتوان با عقل، مهر مادری، اینترنت، یا مفهوم "خیر" مخالفت کرد، با "واقع گرا بودن" نیز نمیتوان مخالفت کرد. توصیف مقدماتی و طرحگونهی آن را میتوان از طریق مقایسهاش با دو نگرش بانفوذ معاصر قدری بیشتر توضیح داد؛ دو نگرشی که تقریبا درست در نقطهی مقابل "واقعگرایی" -آنطور که من از این واژه میفهم...

دوستم را بعد از دو سال دیدم. گفت: نشستم حساب کردم که اگر دو سال پیش به حرفی که زده بودی عمل میکردم الان تقریبا چهار برابر سرمایهای که دارم، داشتم. الان میخوام باز برگردم و با همون رویه جلو برم تا ضرری که کردم جبران بشه. هرچند مغز اقتصادی خوبی دارم اما هیچوقت خودم نفعش را نبردم. پیشنهادم را به دیگران...

به یک سفر طولانی میرم :)

من جزو آن دسته از آدم ها بودم که خودشان مینوشتند، خودشان میخواندند و خودشان هم حال میکردند. چرا چون مباحث مورد علاقه ام مورد علاقه ی نود و نه درصد اطرافیانم نبود. فقط میدانستم اگر پدرم زنده بود میفهمید چه مینویسم و چه میخوانم و چرا؟ خب دقیقا همان پدرم بود که مرا به این مباحث علاقه مند کرده بود. الان...

سیانور را دوبار دیدم. یعنی هر فیلمی در هر دوره ای از اکران که از قبل در مجله ی ۲۴ پرونده اش باز شده باشد و منتقدان نقد سینماییش کرده باشند دو بار میبینم. «سیانور» بهروز شعیبی، فوق العاده ترین و در نوع خودش قطعا بی نظیر ترین فیلم ایرانی ست که بعد از «دربند» پرویز شهبازی دیده ام. ساخت فیلم تاریخی، سیا...

دیگر درمانده تر از این که دلم برای بی محلی هایت هم تنگ شده؟ آن موقع ها که شب تا صبح منتظر بودم تا بیایی و بعد میامدی و میگفتی خوابم برد را یادت می آید؟ چقدر احساس پوچی و بی اهمیتی میکردم. تو در رابطه با من یک روند صعودی نزولی را طی کردی. تا همین پارسال در حال صعود بودی و یک آن نمیدانم چه شد که نزولی...

هیتلر شده بودم. یعنی واقعا در کالبد هیتلر بودم و آدم های زیادی را میدیدم که یونیفرم های متحد الشکلی را پوشیده اند و دستشان را بالا میبرند و فریاد میزنند؛"هایل هیتلر". ساکت که شدند خواستم برایشان سخنرانی ای کنم که کفشان ببرد؛ البته، پوزیشن سخنرانیم به شیوه ی خودم بود نه هیتلر. دستانم را روی میز مقابل...

ببین یک موقعی نشسته بودم وسط کافه رادیو، اطرافم پر بود از پسر و دخترهایی که به هم لبخند میزدند و من مهرنامه را که تازه خریده بودم ورق میزدم و دلم میخواست زودتر قهوه و کیکم آماده شود و پشت سر هم این جمله ی جلال که در سوگ نیما گفته بود"پیرمرد چشم ما بود." در ذهنم تکرار میشد و ول کن قضیه هم نبود. نمیدا...

دوستت دارم... میدانی که؟ میخوانی که؟

اینکه تقریبا هر وقت مشارکت در انتخابات بالا باشد رای بیشتر را اصلاح طلبان یا چپ ها دارند، موضوعی ست که بارها تکرار شده و مورد قبول اکثر فعالان سیاسی است. به همین جهت در سالیان گذشته همیشه این اصلاح طلبان و آقا بوده اند که مردم را به حضور حداکثری ترغیب میکردند. اما اصول گرایان یا راست ها که اغلب صرفا...

به عقیده ی من اگر ترامپ رئیس جمهور ایالات متحده شود بیشتر به نفع ماست تا کلینتون. دشمن هرچه کله خرتر باشد شکست پذیرتر است. دقیقا به همین خاطر هم به جبهه هایی در ایران مثل جبهه ی پایداری انتقاد دارم. کله خر بودن در عالم سیاست برابر با زوال و نابودی ست و البته گاهی هم جواب میدهد. حدسم هم همین است که ت...

آن روزها ما جزو آدم های مجازی ایران بودیم. سر و ته مجازی بودنمان یک وبلاگ بود، چند دوست وبلاگی، کامنتهایمان، بحث هایی که بعضا موجب اختلاف هم میشد و چند صاحب سبک در وبلاگ نویسی که فارغ از سطح سواد و محل زندگیشان جذاب ترین نویسنده ها بودند. بقیه ی مجازی های غیروبلاگی هم که تعدادشان چندین برابر وبلاگی ...

روزگاری بود که مصدق از دست انگلیس به امریکا پناه برد. امریکایی که خودش را از زیر یوغ انگلیس بیرون کشیده و در راه ابرقدرت شدن بود. امریکایی که وجهه ای بین المللی و مقبول نزد دولت ها و ملت ها برای خودش ترتیب داده و در راه جهانی شدن فرهنگش گام برداشته بود. اما امروز با امریکایی طرف هستیم که سیاست های پ...

کاش هیچکس سعی نمیکرد با تند خویی اعتقادش را به دیگران تحمیل کند. کاش خودم هم این را یاد بگیرم...!

از وقتی نوجوانی هفده ساله بودم فهمیدم که هیچوقت به تعریف و تمجید هیچکس دل خوش نکنم. اطرافیان یا کلی تر، مردم به همان راحتی که فردی را به آسمان میبرند، به همان راحتی هم زمینش میزنند. این روزها در فضای مجازی ماجرای آقای سعید طوسی و جناب دکتر صلحی نمونه ای از این برخوردهاست؛ با این تفاوت که ماجرای آقای...