چه بی اندازه دلم برای لحظه ای که گذشت تنگ می شود. برای تو، برای خودم تنگ میشود. دلتنگ ساعت هایی که گذشته اند. دلتنگ آدم هایی که هستند، که نیستند. دل تنگ هیچ کجا. دلتنگ تو. دلتنگ کشتی چوبی، که یک روز یک جا فراموشش کردم. رفته بود و دیگر نبود. چه میتوانستم بکنم وقتی هیچ نمیتوانستم بکنم؟ فراموشی از س

[ «جنگی که وجود دارد، از جنگ نظامی اگر خطرش بیشتر نباشد، کمتر نیست... در جنگ روانی و آنچه که امروز به او جنگ نرم گفته میشود در دنیا، دشمن به سراغ سنگرهای معنوی میآید که آنها را منهدم کند؛ به سراغ ایمانها، معرفتها، عزمها، پایهها و ارکان اساسی یک نظام و یک کشور؛ دشمن به سراغ اینها میآید که ا

قبل از افطار گوشی زنگ خورد و من چون تشنه بودم و اعصاب هم نداشتم و باز مهمان هم بودم، ترجیح دادم جوابش را ندهم. این یکی از اخلاق های بد من است که ممکن است بتوانم اما نه موبایلم را جواب بدهم نه تلفن خانه را، نه آیفون را حتی نگاه کنم برای باز کردن در و همان موقع در آرامش کامل آب هم بنوشم. افطار کردم

سکانس ستمکشی و مظلومیت: در حالی که سخت بیل میزنم و لعنت به دهان بی موقع باز شده ی مظفر برای یاری رسانی به خلق الله به انضمام قول همراهی چند تن از دوستان، میفرستم: «نه بیل زن خوبیم هستی. یادم باشه ازت به عنوان یک عمله ی خوب یاد کنم همیشه!»بیل کشم هستما. برو اونور مظفر!«بیل کش چیه؟»هدفش با چاقو کشی

«کلوخ اندازون» سنتی ست که از قدیم مانده، مثل سیزده بدر. این چنین است که یک روز قبل از شروع ماه روزه، اهل و عیال و بند و بساط را جمع نموده و به نزهت و هواخوری میرویم و تا سرحد ارتحال از مائده های زمینی، آسمانی و فضایی میلمبانیم تا شکم چارپهلو کنیم. آن روز هم روز قبل از ماه روزه بود و قاطبه ی فک و فا

علمالهدی و پناهیان که شب قدر میان از خدا و پیغمبر میگن، به این فکر میکنم که خب هرچی گفتن باید برعکسش رو ثبت کنم تو ذهنم. چیزی شبیه همون قضیهی ادب از که آموختی از بیادبان! نتیجه ش این میشه که کل تصوراتم از دین بهم میریزه. من باشم که بهونه نگیرم شب قدر بشینم تو خونه و پیگیر برنامههای یه سازمان خائن به...

(تکه ای از چار دیواری اینجانب) اون قسمتی از پروژه شون رو که مربوط به فوتباله، گذاشتن واسهم و من برگشتم خونه و غرقش شدم. کشف ارتباط بین فوتبال و سیاست و یک نگاه جامعه شناختی به این پدیده اونقدر هیجان انگیزه که اصلا متوجه گذر زمان نمیشم. ایتالیا، اسپانیا، یوگسلاوی و آلمان، بریتانیا، برزیل، آرژانتین،

مکان: اصفهان - چهل ستونزمان: شهریور ماه دما: زبون بسته تب کنندهعلت حضور ما آنجا: ضبط یک فیلم مستند توسط دوستی مستندسازنقش بنده: یه آدم رهگذر الکی مثلا محلی که داره توضیح میده یک عالم توریست هم آنجا حضور داشتند. شلوارک هم پوشیده بودند و خوشحال و شاد و خندان هم بودند و با کامپکت هایشان عکس میگرفتند.

انتخابات هشتادوهشت یک همچین روزی بود. بعد از آن روز هفتادو دو ملت اصلاح طلب یک دست و متحد شدند و متحدان محافظه کار از هم پاشیدند. چهارسال بعد هشتاد و هشت همه چیز تقریبا روشن شد و شش سال بعد هشتاد و هشت ثابت شد و هشت سال بعد هشتاد و هشت باز شروع شد. اصلاح طلبی یعنی ادامهی حرکت پیامبران بزرگ الهی، حضر...

"چای خانهی غلام عباس" هرچه به سمت همدان میرفتیم هوا سردتر میشد. در آن شهر باران میبارید. بارانیمان را پوشیده بودیم و اگر کسی از بالا میدید، یک نقطه ی آبی و یک نقطه ی زرد داشتند وسط شهر کوهستانی کوچک از این سر خیابان به آن سرش میرفتند و نمیدانستند دقیقا باید کجا بایستند، چادرشان را بزنند و بخوابند.

شیش سالم که شد گفتن:«خب یارو، از این به بعد صبح به صبح سرتو میندازی پایین میری کودکستان میای. اینم تغذیهت. هر وقت گفتن دربیارید بخورید، تو هم در بیار بخور!» البته تا آخرین روز هیچوقت نگفتن دربیارید بخورید و ما خودمون اتوماتیک زنگ اتاق تلویزیون که علی الدوام تام و جری پخش میکردن واسهمون، در میاور

اول: یک جناح و تفکر عجیب(نمیگویم مریض)، در مناظره ها، وزرایی که از مجلس هم سو با خودشان رای اعتماد گرفته بودند را کاسب میدانستند. لیدر این جناح فردی بی سواد با مدرک دکترا بود که میخواست مهم ترین درجه ی سیاسی مملکت را به چنگ آورد اما حتی توان تلفظ واژهی #پروپاگاندا را نداشت. لیدری که با رفتار مناف

سیاست خارجه و روابط بین الملل، جای جولان دادن کسانی که از این عرصه کوچکترین اطلاعی ندارند نیست. موقعی که عکس زیر برای تخریب دکتر ظریف منتشر شد، غبطه خوردم به مظلومیت این استاد بزرگ که همیشه دوست داشتم کلاس درسش را تجربه کنم. توضیحی مختصر درباره ی عکس میدهم. فردی که روی صندلی نشسته صباح احمد جابر ا

مظفر دوست ماست. ما مظفر را دوست داریم و مظفر ما را. مظفر به «مظفر» بودنش علاقه دارد و هیچوقت نمیگوید:«این چه اسمیه باو؟ مال دوران قاجاره، چیه آخه؟ نمیخوام اصلا!»؛ بلکه، آیدی تلگرامش هم مظفر است و همگان او را به مظفر بودنش میشناسند. مظفر دومین قله ی مرتفعی را که فتح کرده دماوند بوده است. مظفر البته

(چشمه - اصفهان - فریدونشهر توسط یک کامپکت نیکون) با نوایت خوابیدن، با نجوایت بیدار شدن، عجیب نیست؟ #این_خودش_معجزه_نیست_؟ تکلیفم با خودم روشن است، درگیر نیستم. میدانم هرجا چه میخواهم و وقتی میخواهم ،میتوانم. ممکن است راهم عجیب باشد، عاقلانه به نظر نیاید، پا برهنه وسط گود آتش رفتن باشد؛ ولی، جای

(لیموزین حامل ظاهرشاه - کابل - پنج دهه پیش) فرض کنیم به میهمانی رفتیم. آدم ها از طبقات مختلف حضور دارند. بیشتر به سمت چه کسانی متمایل خواهیم بود؟ شیک پوش ها (منظور شیک پوشی ست که در لباس شهرت است، نوکیسه ها و تازه به دوران رسیده ها) و صاحبان قدرت یا آن هایی که نقطه ی مقابل شیک پوش ها هستند، از مال

بزرگترین مشکل من این بود که هیچوقت سعی نکردم حداقل ظاهرا خودم رو آدم خوبه ی قصه نشون بدم. منظورم از خوب، اون خوبی ایه که باب میل اطرافیان هست. از اون آدم خوبه ها که وقتی قصه تموم میشه میخوای جاشون باشی ولی بعد که کارتون قصه رو تماشا میکنی، میفهمی چقدرم آدمای فاسدی بودن خبر نداشتی. دی: اصلا به همین

علاقه ای به انقلابی بودن با تعریف هایی که امروز ارائه میدهند ندارم، ضد انقلاب هم نیستم و بهتر از بعضی از همین مدعیهای انقلاب و انقلابیگری میتوانم اصل به اصل انقلاب و اهداف حقش را تبیین کنم. منظورم تفکر خاصی نیست. هر تفکری که خودش را اصل انقلاب بداند و بقیه را گمراهانی که باید به ایشان تمسک جویند

در مصاحبه از خانم عفت مرعشی، همسر مرحوم رفسنجانی، پرسیدند: شما در این موارد با آقای هاشمی مشورت میکنید؟ یعنی مشورت کردید که این مهمانی را بروید یا نه؟نه، مشورتی نبود. یعنی همان جا تصمیم گرفتید؟ تلفن نزدید تهران به اصطلاح اجازه بگیرید؟نه، ما هیچ چیزی را از آقای هاشمی اجازه نمیگیریم. یعنی بدون مشورت

میخواهم یک برش از تاریخ را برایتان نقش برآب کنم که شاید نشنیده باشید ولی بسیار جذاب است. در روزگار وحشیگری و بربریت اروپاییان، قبل از روشنگری و بدیهی شدن اصول اخلاقی امروزی(که هنوز هم توسط خیلی از ملت ها ، حتی همان اروپایی ها زیر پا گذاشته میشوند) ، چین تحت تاثیر دیواری که دور کشورش داشت آرامشی را